मी केवळ शांत राहिलो

मी जे पाहिले, जे ऐकले
केवळ सोशीत राहिलो
ना बोललो, आक्रन्दीलो
मी केवळ शांत राहिलो

मानवत्व जाताना लयास
ते उग्रतेने मी पाहिलो
दोन अश्रू मीच माझे
अग्निस त्याच्या वाहिलो
पण
ना बोललो, आक्रन्दीलो
मी केवळ शांत राहिलो

देव जाणे कित्येक वर्षे
स्वतःशी खोटा राहिलो
ही शांतता खोटीच आहे
हे सांगताना मी स्तब्धलो
पण
ना बोललो, आक्रन्दीलो
मी केवळ शांत राहिलो

ना बोलणे ह्यांच्या प्रति
ना बोलणे त्यांचा प्रति
ना दुःख ह्यांना राहिले
ना दुःख त्यांना जाहले
मग मीच साधु राहिलो
म्हणून
ना बोललो, आक्रन्दीलो
मी केवळ शांत राहिलो

किंतु कोणती ही साधुता
ही श्रेष्ठता, विशिष्टता
नीतीस जेंव्हा त्यागता
ही कनिष्ठ प्राप्त शांतता
हे कळता न कळून राहिलो
तरी
ना बोललो, आक्रन्दीलो
मी केवळ शांत राहिलो

मी त्यागताना स्वत्व माझे
मी स्वतःला पाहिलो
मी त्यागताना आत्म माझे
मी स्वतःला पाहिलो
प्रतिमा न माझी मानावासम
कंकाल केवळ ल्यायलो
पण
ना बोललो, आक्रन्दीलो
मी केवळ शांत राहिलो

मी जे पाहिले, जे ऐकले
केवळ सोशीत राहिलो
ना बोललो, आक्रन्दीलो
मी केवळ शांत राहिलो

नियाज मुलाणी

साधु – Good, साधुता – Goodness ह्या अर्थी वापरले आहेत.

Leave a Reply

Create your own website, free on WordPress.com.Create your own website.
Start free